Clasineah

Waar het oog niet kan zien

Dompel jezelf onder... bewandel de verborgen weg naar Clasineah, neem die ogen die zien... en zie... Kijk naar het onzichtbare en zie wat daar is, alles wat het oog niet kan zien. Een reis die de grens van onze wereld overschrijdt. Een verhaal van drama, romantiek, en de diepte en stilte van de menselijke gestalte. Zielen, met elkaar verweven over oceanen heen. Een geloof, gesmeed in tegenspoed. De onvervagende kracht van één dag en de glimlach die het heeft vastgelegd. Een gedeelde glimlach, een gedeelde ziel, één gedeeld hart, over werelden heen.

Dit is het verhaal van een glimlach.

Beschikbaar :

A journey that crosses the boundary of our world. A tale of drama, romance, and the dept and quietness of the human shape. Souls intertwined across oceans. A belief forged in hardship. The unfading force of one day and a smile it captured. A smile shared, a soul shared, one heart shared… across worlds. A child runs, hides, far away, a distance away.

Look at that world from where you are… a world away.
Look at it from far away, from far beyond its reach.
You shall not see that world, but your eyes shall, and you shall not know, for your eyes shall not tell you. There... in the emptiness, where only nothing can exist, where there is no time and memories can not be, the past and present melt into one, and the past... has never been.

Maria stands watching as he descends from the train. Something in him has shifted. A quiet unease rises in her, she does not know why, only that she must stay close. Keep him near. Keep him safe. She leans close, whispers in his ear, “When you come back, the first you will sense is my being. The first you will feel is my body. The first you will see is me.” A teardrop slowly forms in his eye, carried away by a raindrop before it falls further. Maria hides her sorrow. Her sister will ask their parents to forgive Maria. She saves Niko.